سرطان های کودکان
سرطان های کودکان
هر سلول بدن باتوجه به رشد، ارتباط با دیگر سلول‌ها و حتی چرخه عمر خود، تنظیم می‌شود. سرطان زمانی اتفاق می‌افتد که یک نوع سلول مکانیزم کنترلی طبیعی خود را از دست می‌دهد و به طریقی رشد می‌کند که بدن دیگر قادر به تنظیم آن نیست.
انواع مختلف سرطان، برحسب نوع سلول درگیر و درجه رشد سلول کنترل‌نشده، علائم، نشانه‌هاف درمان‌ها و نتایج مختلفی دارند.
درمورد سرطان
همه انواع سرطان، ازجمله سرطان‌های کودکی یک فرایند بیماری یکسان دارند—سلول‌ها به طریقی غیرقابل کنترل رشد می‌کنند، به شکل‌ها و اندازه‌های غیرطبیعی تبدیل می‌شوند، مرزهای معمول خود در بدن را نادیده گرفته، سلول‌های مجاور خود را تخریب می‌کنند و در آخر می‌توانند به سایر اندام‌ها و بافت‌های بدن پخش شوند.
وقتی سلول‌های سرطانی رشد می‌کنند، بیشتر و بیشتر به تغذیه بدن نیاز پیدا می‌کنند. سرطان قدرت کودک را گرفته، اندام‌های بدن و استخوان‌های او را تخریب کرده و قدرت دفاع بدن درمقابل بیماری‌ها را ضعیف می‌کند.
متداول‌ترین سرطان‌های کودکان در میان همه گروه‌های سنی، سرطان خون، لنفی و مغز می‌باشد. با وارد شدن کودکان به نوجوانی، احتمال بروز سرطان استخوان نیز در آنها بیشتر می‌شود.
محل سرطان در هر نوع متفاوت است، و همچنین درمان‌ها و میزان علاج آنها.
به طور معمول، فاکتورهایی که سرطان را در کودکان تحریک می‌کند با عوامل پدیده‌آورنده سرطان در بزرگسالان مثل سیگار کشیدن و قرارگیری در معرض سموم محیطی، متفاوت است. به ندرت، احتمال افزایش خطر سرطان کودکی در کودکانی که مشکل ژنتیکی مثل سندرم داون دارند، وجود دارد. آنهایی که قبلاً بخاطر یک دوره سرطان، شیمی‌درمانی و پرتودرمانی انجام داده‌اند، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان قرار دارند.
اما در اکثر موارد، سرطان‌های کودکی از تغییرات غیرارثی در ژن‌های سلول‌های در حال رشد ایجاد می‌شود. ازآنجاکه این اشکالات به طور تصادفی اتفاق می‌افتد و قابل پیش‌بینی نیست، هیچ راه موثری برای جلوگیری از آنها وجود ندارد.
گاهی‌اوقات، پزشک علائم زودهنگام سرطان را با چکاپ‌های منظم در فرد تشخیص می‌دهد. اما بعضی از این علائم (مثل تب، تورم غدد، عفونت‌های مداوم، کم‌خونی یا کبودی) با مشکلات و بیماری‌هایی دیگری که متداول‌تر از سرطان هستند نیز در ارتباط است. به همین علت، هم پزشکان و هم والدین باید با پدیدار شدن علائم سرطان، به سایر بیماری‌ها در فرزندشان هم ظنین شوند.
وقتی سرطان تشخیص داده شد، خیلی مهم است که والدین از یک مرکز پزشکی که متخصص در زمینه سرطان اطفال است، کمک بگیرند.
درمان سرطان
درمان سرطان در کودکان شامل شیمی‌درمانی (استفاده از داروهای پزشکی برای کشتن سلول‌های سرطانی)، پرتودرمانی (استفاده از انرژی اشعه برای کشتن سلول‌های سرطانی) و جراحی (برای برداشتن سلول‌های سرطانی یا تومورها) می‌باشد. نوع درمان سرطان موردنیاز به نوع و شدن سرطان و سن کودک بستگی دارد.
جراحی
برای کودکان مبتلا به سرطان خون و لنف، جراحی نقش چندانی ندارد. دلیل آن این است که سرطان خون و لنف شامل دستگاه گردش خون و لنفاوی می‌شود که هر دو سیستم در کل ناحیه بدن پراکنده هستند و درمان روی یک نقطه خاص از بدن را مشکل می‌کند.
اما در کودکانی که تومور جامد دارند که به بخش‌های دیگر بدنشان پخش نشده است، جراحی وقتی درکنار شیمی‌درمانی و پرتودرمانی انجام شود، می‌تواند به طور موثری سرطان را از میان بردارد.
شیمی درمانی
شیمی‌درمانی دارویی است که بعنوان ابزاری برای برداشتن سلول‌های سرطانی در بدن استفاده می‌شود. به کودکان مبتلا به سرطان می‌توان داروهای شیمی‌درمانی را به طور درون‌وریدی یا به داخل مایع نخاعی تزریق کرد. داروها وارد جریان خون شده و به کشتن سلول‌های سرطانی در کل بدن کمک می‌کنند.
طول مدت شیمی‌درمانی و نوع و تعداد داروهای مختلف مورداستفاده به نوع سرطان و واکنش کودک به داروها بستگی دارد. درمان هر کودک متفاوت است به همین علت ممکن است کودکی درمان را روزانه، هفته‌ای یا ماهانه دریافت کند. دکتر همچنین چرخه‌های درمان را پیشنهاد می‌کند که به بدن فرصت استراحت بین دوره‌های شیمی‌درمانی را می‌دهد.
همه داروهای مورداستفاده در شیمی‌درمانی خطر مشکلات و عوارض کوتاه مدت یا بلندمدت را همراه دارند. عوارض‌جانبی کوتاه‌مدت شامل حالت‌تهوع، استفراغ، ریزش مو، خستگی، کم‌خونی، خونریزی غیرعادی و افزایش خطر عفونت بخاطر تخریب مغزاستخوان و همچنین تخریب کلیه‌ها و برهم خوردن نظم قاعدگی می‌شود.برخی داروها با خطر تورم مثانه و خونریزی به داخل ادرار، از دست دادن شنوایی و تخریب کبد همراه هستند. داروهای دیگری نیز ممکن است موجب مشکلات قلبی و پوستی شوند. عوارض طولانی‌مدت نیز شامل ناباروری، مشکلات رشد، تخریب اندام‌های بدن یا افزایش خطر ابتلا به سایر سرطان‌ها می‌شود.
پزشک شما با استفاده از اقدامات احتیاطی و سایر داروها تلاش می‌کند عوارض‌جانبی شیمی‌درمانی را از بین ببرد.
پیوند مغز استخوان
کودکان مبتلا به برخی از انواع سرطان پیوند مغزاستخوان انجام می‌دهند. مغزاستخوان بافتی اسفنج مانند درون بعضی از استخوان‌های بدن است که سلول‌های خونی را تولید می‌کند. اگر کودکی دچار نوعی سرطان باشد که بر عملکرد سلول‌های خونی اثر بگذارد، پیوند مغزاستخوان (درکنار شیمی‌درمانی برای کشتن سلول‌های آسیب‌دیده) موجب می‌شود سلول‌های جدید و سالم رشد کنند. پیوند مغزاستخوان گاهی نیز برای درمان سرطانی که شامل سلول‌های خونی نمی‌شود انجام می‌شود زیرا به پزشکان این امکان را می‌دهد که از دوزهای بالاتری از شیمی‌درمانی استفاده کنند.
پرتو درمانی
پرتودرمانی یکی از متداول‌ترین روش‌های درمانی سرطان است. کودکی که پرتودرمانی برای او انجام می‌شود با جریانی از ذرات یا موج‌های پرانرژی درمان می‌شود که سلول‌های سرطانی را از بین می‌برند و تخریب می‌کنند. انواع زیادی از سرطان‌های کودکان با پرتودرمانی درکنار شیمی‌درمانی یا جراحی درمان می‌شوند.
پرتو می‌تواند عوارض‌جانبی مختلفی داشته باشد (مثل بالا رفتن خطر ناباروری یا بدخیمی سرطان در آینده) که باید حتماً درمورد آن با پزشکتان صحبت کنید.
هدف اصلی در درمان کودکان سرطان، علاج یافتن آنهاست؛ این بر هر چیز دیگری اولویت دارد. اما، بسیاری از داروها و درمان‌ها برای بچه‌ها راحت‌تر هستند.
کنار آمدن با سرطان
درصورت امکان بچه‌هایی که بزرگتر هستند را در درمان سرطانشان وارد کنید. واقعیت‌های مربوط به نوع خاصی از سرطان و تاثیرات آن باید به زبانی مناسب و قابل‌فهم بران سن کودک، توضیح داده شود. اما وقتی سرطان برای بچه‌هایی با سن کمتر اتفاق می‌افتد—بچه‌های زیر 4 سال—همین که به آنها بگویید "مریض" هستند و نیاز به دارو دارند تا خوب شوند، کافی است. هدف برا یهمه گروه‌های سنی این است که از ترس و سوءتفاهم جلوگیری شود.
خیلی از بچه‌ها احساس گناه می‌کنند و فکر می‌کنند که سرطانشان تقصیر آنها بوده است. روانشناسان و مددکاران اجتماعی و سایر اعضای تیم درمانی سرطان می‌توانند کمکی عالی برای اطمینان بخشی به بچه‌ها و کمک به آنها برای کنار آمدن با احساساتشان باشند.
تیم درمانی سرطان می‌تواند دردها، ترس‌ها و بی‌اطمینانی‌های ناشی از سرطان را در بیماران و خانواده‌هایشان برطرف کنند. درصورت لزوم، این تیم می‌تواند با مدرسه کودک نیز تماس گرفته و تشخیص بیماری را برای معلم‌ها و همکلاسی‌های او توضیح دهد. جایگزین کردن ترس و سوءتعبیر با محبت و اطلاعات کافی هدف اصلی در کمک به کودکان سرطانی برای کنار آمدن با بیماری‌شان است.
تشخیص و درمان سرطان‌های کودکان نیازمند زمان است و می‌تواند عوارض‌جانبی کوتاه و بلند مدت داشته باشد. اما به لطف پیشرفت‌های پزشکی کودکان سرطانی بسیاری می‌توانند درمان‌های خود را با موفقیت به پایان برسانند، از بیمارستان مرخص شده و مثل کودکان عادی رشد کرده و بزرگ شوند. امروزه، تا 70% از همه کودکان سرطانی قابل درمان هستند.
سلام.عمده نوشته های این وبلاگ در مورد مطالب بهداشتی و پزشکی ارائه شده است.