۱۱ صفت اصلی ژاپنی‌ها

در این مقاله ۱۱ مورد از معروف‌ترین صفات ژاپنی‌ها را عنوان می‌کنیم.

۱- ادب

می‌توان گفت ژاپنی‌ها مودب‌ترین ملت دنیا هستند. چیزی که باید به آن دقت کنیم این است که مفهوم «ادب» در کشورهای مختلف متفاوت است. منظور از «ادب» در این مقاله به فلسفه آسیای شرقی از ‫کنفوسیوس، هارمونی اجتماعی، برمی‌گردد.

کنفوسیوس می‌گوید:

«دولت وجود دارد، وقتی که شاهزاده، شاهزاده است، وزیر وزیر است، وقتی پدر پدر است و وقتی پسر پسر است.»

به عبارت دیگر، هر فرد باتوجه به کسی که با او در ارتباط است، موقعیت اجتماعی متفاوتی دارد: بعنوان بچه در ارتباط با والدین و بزرگتران. بعنوان بزرگتر در ارتباط با خواهر و برادرها، دانش‌آموزان و دیگران.

آموزش هارمونی اجتماعی به خوبی در جامعه ژاپنی بهتر از هر کشور آسیای شرقی دیگر، حفظ شده است (کره نیز هارمونی اجتماعی بسیار قوی دارد اما کمی با ژاپن متفاوت است). 

۲- وقت‌شناسی

شکی نیست که ژاپنی‌ها وقت‌شناس‌ترین ملت دنیا هستند. (البته ممکن است بعضی از آنها اینطور نباشند، اما وقت‌شناس بودن یکی از هنجارهای بسیار قوی اجتماعی در ژاپن است).

به قطارهای ژاپن نگاه کنید. ۵ دقیقه دیر رسیدن در ژاپن برای خیلی از ژاپنی‌ها مثل حکم اعدام دادن به آنهاست. اما در مالزی حتی اگر قطاری یک ساعت دیر برسد چیزی مثل حکم اعدام نخواهد بود.

۳- مهربانی

خیلی‌ها ژاپنی‌ها را بخاطر رفتار دوستانه، ملاحظه‌کار بودن و مهربان بودنشان تحسین می‌کنند. ژاپنی‌ها همیشه حواسشان قبل از خودشان به دیگران است و از همه مراقبت می‌کنند. 

حتی در دنیای آکادمیک فلسفه، طرز تفکر ژاپنی (جمع‌‌گرایی) درمقابل طرزفکر امریکایی (فردگرایی) قرار می‌گیرد.

۴- سخت‌کوشی

ژاپن ازلحاظ طولانی بودن ساعات کاری در رده دوازدهم جهان قرار دارد. درواقع، اضافه‌کاری‌هایی هم در بین ژاپنی‌ها وجود دارد که در اسناد رسمی قید نمی‌شود. ژاپنی‌ها همیشه نماد سخت‌کوشی بوده‌اند.

۵- احترام

ژاپنی‌ها یک هنجار اجتماعی “内と外” (روابط داخلی و بیرونی) دارند. آنها سعی می‌کنند در برخورد با روابط بیرونی خود (غریبه‌ها) همیشه با احترام و ادب رفتار کنند. حتی در روابط داخلی (خواهر و برادرها و دوستان) باز با احترام رفتار می‌کنند.

۶- خجالت

ژاپنی‌ها گاهی اوقات افرادی خجالتی خوانده می‌شوند. این می‌تواند بخاطر فرهنگ «هارمونی اجتماعی» آنها باشد. البته ژاپنی‌های زیادی هم هستند که با غریبه‌ها خجالتی نیستند اما اکثریت آنها اینطور می‌باشند.

۷- هوش

از دیدگاه غربی‌ها، آسیایی‌ها باهوش خوانده می‌شوند. بعنوان مثال، آنها در ریاضیات، زبان، بیزنس و امثال آن بسیار خوب هستند. 

یکی از دلایل باهوش خوانده شدن ژاپنی‌ها مهارت شنیداری آنهاست. ژاپنی‌ها قبل از اینکه حرف خودشان را بزنند، بسیار با دقت به حرف‌های دیگران گوش می‌دهند. فرایند گوش دادن باعث می‌شود حرف خودشان بسیار جامع‌تر و کامل‌تر باشد.

۸- کار گروهی

اولویت ژاپنی‌ها گروه است نه فرد. به عبارت دیگر، ژاپن نماد بسیار خوبی از جمع‌گرایی است که از جنبه‌های بسیاری با کشورهای فردگرا متفاوت است. 

۹- رسمی بودن

ژاپنی‌ها بخاطر هنجار هارمونی اجتماعی در روابط اجتماعی خود بسیار رسمی برخورد می‌کنند. فقط در روابط داخلی خود است که می‌توانند کمی غیررسمی باشند (اما در عین‌حال رفتاری توام با احترام دارند).

۱۰- پاکیزگی

 دستشویی‌های ژاپن از هر کجای دیگر در دنیا تمیزتر است. به سختی می‌توانید تکه آشغالی کنار خیابان ببینید زیرا هیچکس در ژاپن زباله‌های خود را در خیابان نمی‌اندازد.

۱۱- بی علاقگی به قدرت و تمایل زیاد به خدمت

ژاپنی ها دغدغه رسیدن به قدرت ندارند و هیچگاه از قدرت برای رسیدن به منافع شخصی و کسب ثروت سوء استفاده نمی کنند و اگر احساس کنند پست و مقامی که به آنها داده شده است از عهده و توانایشان خارج است به سرعت استعفا داده و بخاطر قصور و اشتباهاتشان در کمال خضوع و خشوع عذر خواهی می کنند و هرگز تقصر را به گردن دیگران نمی اندازند و در جهت جبران اشتباهات خود تلاش می کنند و مسئولیت آن خطاها را بطور کامل می پذیرند. ژاپنی ها تمای سعی خود را می کنند تا کشورشان پیشرفته تر و توسعه یافته تر شود.

تحقیقات این مقاله نشان می‌دهد که مردم دنیا تصویر بسیار خوبی از ژاپنی‌ها دارند. در کنار صفاتی که در بالا عنوان شد، می‌توانیم به صفات «صادق» و «جدی» بودن نیز از خصوصیات ژاپنی‌ها اشاره کنیم. 

شما ژاپنی‌ها را با چه خصوصیات دیگری می‌شناسید؟

چک کردن گوشی موبایل همسر: صحیح یا غلط؟

باعث می‌شود احساس بدی پیدا کنید اما نمی‌توانید جلو خودتان را بگیرید. 

درمورد میل شدید و وحشتناک به چک کردن گوشی موبایل همسر و درست یا غلط بودن آن با یک روانشناس صحبت کرده‌ایم.

از بیشتر کسانی که به من برای مشاوره مراجعه می‌کنند شنیده‌ام که خیانت همسرانشان از طریق اس‌ام‌اس، ایمیل و فیسبوک بوده است. من باور ندارم که این روش‌های ارتباطی باعث باز شدن فضا برای خیانت می‌شود. فقط  گرفتن مچ آدم‌ها را آسان‌تر می‌کند. 

بعضی‌ها نمی‌توانند جلو خودشان را برای چک کردن‌های مداوم بگیرند. ارباب رجوع‌هایی داشته‌ام که موبایل‌های همسرانشان را چک می‌کرده‌اند. بیشتر‌آنها زن بودند و اکثرشان بعد از اینکه یکبار مچ همسرشان را در خیانت گرفته بودند به این کار روی آورده‌اند. اعتماد بین آنها شکسته شده و اضطراب زیادی درمورد رابطه‌شان دارند. چه موضوع این باشد چه نباشد، کسی که مدام همسرش را چک می‌کند دچار عدم امنیت و مشکلات مربوط به اعتمادبه‌نفس است.

در مواردی که کسی قبلاً به آنها خیانت کرده و همسر کنونی‌شان کاملاً معصوم است، موقعیتی بسیار ناعادلانه ایجاد می‌شود. زوج‌هایی را دیده‌ام که مرد کاملاً به همسر خود وفادار بوده اما باز هم همسر او مدام در حال چک کردن او بوده است. بعضی اوقات وقتی زنی نمی‌تواند به اضطراب خود غلبه کند، شکافی بین آنها ایجاد می‌کند و رابطه بر هم می‌خورد.

خیلی وقت‌ها هم مردهایی کاملاً وفادار را دیده‌ام که فقط بخاطر اینکه همسرشان بی‌اندازه آنها را متهم به خیانت کرده است، دست به خیانت زده‌اند. آنها به نقطه‌ای رسیده‌اند که فکر کرده‌اند وقتی اینقدر باید برای کاری که نکرده‌اند متهم شوند، پس بهتر که آن کار را انجام دهند. در چنین مواردی خیلی ناراحت‌کننده است که ببینیم ترس از خیانت همسر باعث شده که بدترین ترس او به واقعیت تبدیل شود.

وقتی اعتمادی شکسته می‌شود، دوباره اعتماد کردن خیلی سخت است. همه چیز به گرفتن یک تصمیم هوشیارانه از اعتماد به کسی برمی‌گردد. باید از خودتان بپرسید، شفافیت در یک رابطه به چه معناست؟ آیا چک کردن گوشی‌های همدیگر نشانه شفافیت است یا عدم امنیت؟ این چک کردن‌های مضطربانه  هیچ جایی در یک رابطه شفاف ندارد.

وظیفه من بعنوان یک متخصص مشاور این است که به این افراد پارانوئید کمک کنم بتوانند دوباره اعتماد کنند. یک راه برای انجام این کار این است که کمکشان کنم بفهمند که وقتی با بی‌اعتمادی به کسی نگاه می‌کنند، همه چیز مشکوک به نظر خواهد رسید. حتی اگر ایمیل‌های خودمان را مشکوکانه چک کنیم، بالاخره یک ایمیل مشکوک پیدا خواهیم کرد. اگر نگاهتان اینطور باشد هر نوع صحبتی را ممکن است تیک زدن ببینید. اگر به دنبال پیدا کردن سند و مدرک برای شیطنت همسرتان هستید، مطمئناً آن را خواهید یافت.

من زوج‌ها را تشویق می‌کنم که به جای این، سعی کنند مچ همدیگر را در مواقعی که کار خوبی انجام می‌دهند بگیرند. گرفتن مچ همدیگر در مواقعیکه کار بدی انجام می‌دهیم هیچ عاقبت خوشی ندارد و هیچکس هم دوست ندارد بداند که کسی او را مدام کنترل می‌کند.

همچنین اگر کسی بخاطر اینکه همسرش قبلاً به او خیانت کرده است، مدام او را چک کند، من طرف او را می‌گیرم. غلبه بر شکسته شدن اعتماد کار بسیار سختی است. فردی که خیانت کرده است باید بداند که او مسئول به وجود آمدن این پارانویا و شکاکیت است و به همین دلیل نمی‌توانند به چک کردن‌های مداوم همسرش اعتراض کنند.

اما اگر کسی عادت به چک کردن همسر خود دارد بدون اینکه قبلاً خیانتی صورت گرفته باشد، به این معنی است که اعتماد به نفس بسیار پایینی دارد. احتمالاً نگران هستند که اگر مراقب نباشند، همسرش فردی جذاب‌تر از آنها پیدا کند. خیلی‌ها را دیده‌ام که با این نوع حسادت‌ها همسرانشان را از خود دور کرده‌اند. پس مراقب باشید: اگر شما هم اهل اینطور چک کردن‌های آزاردهنده هستید، فقدان اعتماد شما می‌تواند به خیانت همسرتان در آخر منجر شود.

اگر زوجی با چنین موقعیتی پیش من بیایند، به آنها خواهم گفت که رابطه‌شان روی یک زمین لرزان است. به آنها می‌گویم که «دست بردارند، یا از این چک کردن‌ها مداوم و یا از رابطه‌شان.» بودن در رابطه‌ای که نتوانید اعتماد کنید هیچ ارزشی ندارد.

در یکی از افسانه‌های یونانی خوانده‌ام که خدای عشق گفته است، «عشق در جایی که اعتماد نیست نمی‌تواند وجود داشته باشد.» من با او موافقم. اگر نتوانید به همسرتان اعتماد کنید، چهار انتخاب دارید: یا به آن رابطه خاتمه دهید و کسی را پیدا کنید که بتوانید به او اعتماد کنید؛ یا تصمیم بگیرید که دوباره به همسرتان اعتماد کنید؛ یا تصمیم بگیرید که ساکت بمانید و بی‌اعتمادی‌تان را فقط پیش خودتان نگه دارید؛ و یا برای حل مسائل و مشکلات بی‌اعتمادی‌تان از متخصص کمک بگیرید.

همه چیز درباره بیماری زردی در نوزادان

زردی زمانی در نوزادان اتفاق می‌افتد که سطح بالایی از بیلی‌روبین در خون آنها وجود داشته باشد. بیلی‌روبین ماده زردرنگی است که بدن در زمان جایگزین کردن گلوبول‌های قرمز قدیمی، تولید می‌کند. کبد به شکستن و تجزیه این ماده کمک می‌کند تا بتواند از طریق مدفوع دفع شود.

بالا بودن سطح بیلی‌روبین باعث زرد شدن پوست و سفیدی چشم‌های نوزاد می‌شود که به این بیماری زردی گفته می‌شود.

علل

کمی بالا بودن سطح بیلی‌روبین در بدن نوزاد بعد از تولد کاملاً طبیعی است. 

وقتی جنین در رحم مادر رشد می‌کند، جفت بیلی‌روبین را از بدن نوزاد بیرون می‌کشد. جفت عضوی است که در طول بارداری برای غذا دادن به نوزاد رشد می‌کند. بعد از تولد، کبد نوزاد است که این کار را بر عهده می‌گیرد که البته مدتی طول می‌کشد.

بیشتر نوزادان تازه متولدشده کمی زردی پوست یا یرقان دارند. به این مسئله «زردی فیزیولوژیک» می‌گویند. این زردی بی‌ضرر است و معمولاً در ۴-۲ روزگی نوزاد بدتر می‌شود و طی دو هفته از بین می‌رود و معمولاً مشکلی ایجاد نمی‌کند.

دو نوع زردی ممکن است در نوزادانی که از شیر مادر تعذیه می‌کنند به وجود آید که هر دو آنها معمولاً بی‌ضرر هستند:

• زردی شیرخوارگی که معمولاً طی هفته اول تولد در نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند ایجاد می‌شود، مخصوصاً در نوزادانی که نگهداری خوبی از آنها نمی‌شود یا آمدن شیر مادر کند است.

• زردی شیر مادر که در بعضی نوزادان سالم که از شیر مادر تغذیه می‌کنند، ممکن است بعد از ۷ روز از تولد ایجاد شود و معمولاً در هفته دوم و سوم تولد به اوج خود می‌رسد و ممکن است حدوداً یک ماه به صورت خفیف ادامه یابد. دلیل آن ممکن است تاثیر مواد درون شیر مادر بر چگونگی تجزیه و شکسته شدن بیلی‌روبین در کبد باشد. زردی شیر مادر با زردی شیرخوارگی متفاوت است.

اگر فرزندتان دچار مشکلی شود که طی آن تعداد گلوبول‌های قرمز خون که باید در بدن جایگزین شوند افزایش یابد، زردی حاد ممکن است اتفاق بیفتد. این مشکلات عبارتند از:

• شکل ناهنجار گلوبول‌های خونی

• گروه‌خونی متفاوت نوزاد با مادر

• خونریزی زیر پوست سر بخاطر زایمان سخت

• بالا بودن سطح گلوبول‌های قرمز خون، که در نوزادانی که سن مادر برای بارداری پایین است و برخی دوقلوها متداول‌تر است

• عفونت

• کمبود بعضی پروتئین‌های مهم که آنزیم نامیده می‌شوند

چیزهایی که بیرون کردن بیلی‌روبین را برای بدن نوزاد سخت‌تر می‌کند هم می‌تواند منجر به زردی‌های حادتر شود، مثل:

• بعضی داروها

• عفونت‌های مادرزادی مثل سفلیس، سرخجه و امثال آن

• بیماری‌هایی که بر کبد و مجرای صفراوی اثر می‌گذارند مثل فیبروز کیستی و هپاتیت

• پایین بودن سطح اکسیژن

• عفونت‌ها

• بسیاری اختلالات ژنتیکی و ارثی

نوزادانی که خیلی زود به دنیا می‌آیند (نارس هستند) بیشتر در معرض ابتلا به زردی هستند تا بچه‌های کامل.

علائم

زردی موجب زرد شدن رنگ پوست می‌شود. این تغییر رنگ معمولاً از صورت شروع شده و بعد به سینه‌ها، شکم و پاها نیز سرایت می‌کند. 

گاهی‌اوقات، نوزادان مبتلا به زردی حاد دچار خستگی شدید و تغذیه بد می‌شوند.

معاینات و آزمایشات

دکترها، پرستارها و اعضای خانواده در بیمارستان و بعد از آن در خانه باید مراقب علائم زردی در نوزاد باشند. 

برای هر نوزادی که به نظر دچار زردی می‌شود، سطح بیلی‌روبین بدن او فوراً اندازه‌گیری می‌شود. این کار از طریق آزمایش خون قابل انجام است.

بیشتر بیمارستان‌ها در ۲۴ ساعت ابتدای تولد نوزاد، سطح بیلی‌روبین همه نوزادان را چک می‌کنند. بیمارستان‌ها از یک میله پزشکی استفاده می‌کنند که می‌تواند سطح بیلی‌روبین را فقط با لمس پوست برآورد کند. اگر عددی که با این وسیله گزارش می‌شود بالا باشد، باید نتیجه با آزمایش تست تایید شود.

آزمایشاتی که ممکن است انجام گیرد عبارتند از:

• آزمایش خون کامل

• تست کومبز

• شمارش رتیکولوسیت

برای نوزادانی که نیاز به درمان دارند یا آنهایی که سطح کلی بیلی‌روبین آنها بیشتر از آنچه انتظار می‌رود رو به افزایش است، نیاز به تست‌های بیشتری خواهد بود.

درمان

معمولاً نیاز به درمان خاصی نیست.

در تعیین درمان، پزشک باید موارد زیر را در نظر داشته باشد:

• سطح بیلی‌روبین نوزاد

• سرعت افزایش این میزان

• زود به دنیا آمدن نوزاد (بچه‌هایی که زودتر از زمان طبیعی به دنیا می‌آیند بیشتر برای سطح بیلی‌روبین تحت درمان قرار می‌گیرند)

• سن کنونی نوزاد

اگر سطح بیلی‌روبین بسیار بالا باشد یا سرعت بالا رفتن آن زیاد باشد، نوزاد نیاز به درمان خواهد داشت.

دقت کنید که نوزاد را به خوبی با شیر مادر یا شیرخشک تغذیه کنید. تغذیه منظم (تا ۱۲ مرتبه در روز) موجب تحریک بیشتر عمل دفع شده و این مسئله بیلی‌روبین را از طریق مدفوع از بدن خارج می‌کند. برای دادن شیرخشک بیشتر به نوزادتان حتماً با پزشک مشورت کنید.

بعضی از نوزادان می‌بایست قبل از ترک بیمارستان تحت درمان قرار گیرند. بعضی دیگر باید بعد از این چند روز بزرگتر شدند به بیمارستان برگردند. درمان در بیمارستان معمولاً یک تا دو روز طول خواهد کشید.

گاهی‌اوقات برای نوزادانی که سطح بیلی‌روبین در بدنشان بسیار بالاست از نورهای آبی خاصی استفاده می‌شود که به آن فوتوتراپی می‌گویند. این نورها به شکسته شدن بیلی‌روبین در بدن کمک می‌کند.

نوزاد در یک تختخواب بسته و گرم زیر نورهای مصنوعی قرار می‌گیرد. فقط به او پوشک پوشانده و عینک خاص هم برای محافظت از چشم‌هایش به او می‌زنند. آکادمی پزشکی کودکان امریکا توصیه می‌کند که در صورت امکان تغذیه از شیر مادر در دوران فوتوتراپی ادامه یابد. به ندرت برای تغذیه نوزاد از سرم استفاده می‌شود.

اگر سطح بیلی‌روبین در بدن نوزاد خیلی بالا نباشد یا به سرعت بالا نرود، می‌وانید فوتوتراپی را در خانه با پتوی فایبراپتیک انجام دهید که نورهای ریزی در آن وجود دارد. 

• می‌بایست نوردرمانی را روی پوست نوزاد نگه دارید و هر ۲ یا ۳ ساعت یکبار (۱۰ تا ۱۲ مرتبه در روز) به نوزادتان شیر بدهید.

• پرستاری به خانه‌تان می‌آید و نحوه استفاده از پتو یا تخت مخصوص را به شما‌ آموزش می‌دهد.

• پرستار برای چک کردن وزن، تغذیه، پوست و سطح بیلی‌روبین نوزادتان روزی یکبار به او سر خواهد زد.

• از شما خواسته می‌شود تعداد پوشک‌های خیس یا کثیف نوزادتان را بشمارید.

در حادترین موارد زردی، نیاز به تعویض خون خواهد بود. در این عمل، خون نوزاد با خون تازه جایگزین خواهد شد. یکی دیگر از روش‌های درمانی بسیار موثر برای نوزادان مبتلا به زردی حاد، ایمونوگلوبولین درون وریدی است. 

پیش‌بینی بیماری

زردی نوزادان معمولاً خطرناک نیست. در اکثر نوزادان این مشکل بدون نیاز به درمان بعد از یک تا دو هفته بهبود می‌یابد. 

بالا بودن بیش از حد سطح بیلی‌روبین می‌تواند مغز را تخریب کند که به آن کرنیکتروس می‌گویند. اما این مشکل معمولاً قبل از اینکه سطح بیلی‌روبین به آن اندازه بالا برود که منجر به این تخریب شود، تشخیص داده می‌شود.

برای نوزادانی که نیاز به درمان دارند، معمولاً درمان موثر واقع می‌شود.

مشکلات احتمالی

مشکلات نادر اما بسیار جدی ناشی از بالا بودن سطح بیلی‌روبین عبارتند از:

• اختلالات دماغی

• کر شدن

• کرنیکتروس -- تخریب مغز بخاطر بی‌اندازه بالا بودن سطح بیلی‌روبین

چه زمان از متخصص کمک بگیرید

همه نوزادان باید طی ۵ روز ابتدای تولد برای زردی چک شوند.

• آنهایی که کمتر از ۲۴ ساعت را در بیمارستان می‌گذرانند، بعد از ۷۲ ساعت ابتدای تولد باید چکاپ شوند.

• نوزادانی که بین ۲۴ تا ۴۸ ساعت به خانه فرستاده می‌شوند، باید بعد از ۹۶ ساعت از تولد چکاپ شوند.

• نوزادانی که بین ۴۸ تا ۷۲ ساعت بعد از تولد به خانه می‌روند، باید بعد از ۱۲۰ ساعت از تولد چکاپ شوند.

اگر نوزاد دچار تب، بی‌میلی، یا بدغذایی شد، زردی در او حالت اورژانسی پیدا می‌کند.

بااینکه زردی بیماری جدی به شمار نمی‌رود، اما در موارد زیر حتماً با پزشک تماس بگیرید:

• حاد شدن زردی (پوست به رنگ زرد روشن درآید)

• زردی بعد از ویزیت حادتر شده یا بیشتر از دو هفته طول کشیده و یا علائم دیگری مشاهده کرده‌اید

• پاها نیز زردرنگ شوند

پیشگیری

درجاتی از زردی در نوزادان طبیعی است و قابل پیشگیری نیست. خطر زردی حاد با حداقل ۸ تا ۱۲ مرتبه در روز شیر دادن به نوزاد ی چند روز ابتدای تولد  مراقبت خوب از او کمتر می‌شود.

همه زنان باردار می‌بایست برای شناسایی گروه خونی و پادتن‌های غیرمعمول  آزمایش خون بدهند. اگر Rh مادر منفی بود، نیاز به تست پیگیری روی بندناف نوزاد است. همچنین اگر گروه خونی مادر O+ بود نیز این کار باید انجام شود اما درصورت مراقبت خب و کافی نیازی نیست.

مراقبت خوب و دقیق نوزاد طی ۵ روز اول تولد می‌تواند از بسیاری مشکلات مربوط به زردی جلوگیری کند. این مراقبت‌ها عبارتند از:

• در نظر داشتن خطر ابتلا به زردی در نوزاد

• چک کردن سطح بیلی‌روبین نوزاد در روز اول تولد

• برنامه ریزی کردن برای حداقل یک ویزیت دکتر طی هفته اول تولد برای نوزادانی که طی ۷۲ ساعت از بیمارستان مرخص می‌شوند

۶ راه برای اینکه در هر موقعیتی مثبت فکر کنید

قدرت مثبت بودن در هر مکان و زمان نباید کوچک شمرده شود. زندگی بسیار کوتاه است، ارزشش را دارد که آن را با منفی‌بافی و ناراحتی بگذرانیم؟

آزمایش واقعی برای مثبت ماندن افراد در زندگی زمانی است که مشکلات پیش آمده و زندگی سخت می‌شود. مثبت ماندن کمک می‌کند فرد ذهن خود را در وضعیت درست قرار داده و بتواند راهکارهای خوبی برای مشکلات خود پیدا کند. منفی بودن مسری است. نه تنها بر خود فرد اثر می‌گذارد بلکه به همه کسانی که با او در ارتباط هستند هم منتقل می‌شود. 

از بین بردن منفی‌گرایی و درواقع مثبت بودن طرزفکری است که همیشه می‌توانید به آن دست پیدا کنید و آن را به صورت عادت برای خود درآورید. در زیر به نکاتی اشاره می‌کنیم که کمکتان می‌کند دیدگاهتان را تغییر دهید:

۱. افکارتان را تغییر دهید. 

مراقب افکارتان باشید. مخصوصاً وقتی زندگی آنطور که شما دوست دارید پیش نمی‌رود. لحظه‌ای که می‌بینید دچار دلسردی و نومیدی شده‌اید و اعتمادبه‌نفستان پایین آمده است، افکارتان را تغییر دهید و سعی کنید به چیزی غیرمرتبط فکر کنید. این باعث می‌شود جلو داستان‌پردازی‌های منفی خود و چرخه منفی و واپس‌گرایی که در آن گرفتار شده‌اید را از بین ببرید. چیزی که ما انسان‌ها را از سایر موجودات مستثنی می‌کند، کنترلی است که بر روی افکارمان داریم.

۲. درس بگیرید.

در هر موقعیتی درسی برای آموختن وجود دارد. هرچقدر هم که آن موقعیت بد و مایه تاسف به نظر برسد، باید بتوانید درس‌های زیبایی از آن بگیرید. گاهی‌اوقات آموختن این درس‌ها خیلی برایتان گران تمام می‌شود اما هر مشکل، موقعیتی برای درس گرفتن است. ممکن است مرتکب اشتباهی شده باشید اما الان می‌توانید آن را پذیرفته و با این فکر به راهتان ادامه دهید که در آینده بهتر تصمیم خواهید گرفت. این را درک کنید و بخاطر تجربه‌ای که به دست آورده‌اید سپاسگزار باشید.

۳. قدرشناسی.

نمی‌توانید در یک زمان هم عصبانی باشید و هم قدرشناس. سعی کنید نعمت‌ها و معجزات زندگی‌تان را بشمارید اگر به دنبال آنها باشید مطمئناً موارد زیادی را در زندگی‌تان پیدا خواهید کرد. همین که زنده هستید و می‌توانید نفس بکشید خود جای شکر دارد! 

۴. تاییدات و تجسمات مثبت.

سعی کنید خودتان را زیر نوری مثبت و مطمئن ببینید. هر وقت چند دقیقه زمان داشتید (مثلاً منتظر دوستتان هستید، در تاکسی نشسته‌اید یا در آسانسور هستید) اینکار را انجام دهید. تایید خود (لیستی از عبارات مثبت درباره خودتان) یک راه عالی و ساده دیگری است که ناخودآگاهتان را تمرین می‌دهد خود را مثبت ببینید. این خیلی مهم است چون خیلی از ما خیلی به خودمان سخت می‌گیریم. 

۵. گنجینه خاطرات.

گنجینه‌ای از خاطرات داشته باشید که هر زمان یاد آنها افتادید، لبخند به روی لبانتان بیاورد. اتفاقات و موقعیت‌هایی که در آنها احساس شادی و آرامش داشته‌اید و همه چیز دنیا به نظرتان زیبا بوده است. هر زمان که متوجه شدید دچار افکار منفی شده‌اید، به یکی از آن خاطرات فکر کنید. به یاد آوردن آن لحظات دیدگاه شما نسبت به موقعیت کنونی را متعادل خواهد کرد. متوجه خواهید شد که چیزی که امروز منفی به نظر می‌رسد فردا تغییر خواهد کرد. هیچ‌چیز در این دنیا بی‌تغییر نمی‌ماند.

۶. رژیم ضدانتقادی.

رویکرد و گرایشاتتان را تغییر دهید. ببینید می‌توانید دست از انتقاد کردن از دیگران و موقعیت‌های مختلف بردارید؟ متاسفانه در فرهنگی بزرگ شده‌ایم که در همه چیز و همه کس دنبال ایراد هستیم. سعی کنید این رویکرد را تغییر داده و به جای پیدا کردن ایراد، خوبی‌ها را ببینید و تحسین کنید.

چه مثبت باشید و چه منفی، موقعیت تغییر نخواهد کرد. پس چه بهتر که مثبت باشید.

مثبت بودن هم مثل هر عادت دیگری نیاز به تمرین دارد و برای آن باید به خودتان متعهد شده و کنترل خودتان را به دست گیرید. اما کم‌کم شروع کنید. سعی کنید به احساسات خود توجه کنید. اول باید بخواهید که تغیییر کنید. به راهتان ادامه رهید و مطمئن باشید کم‌کم به منبعی سرشار از انرژی مثبت تبدیل خواهید شد.

روش‌های صرفه ‌جویی در انرژی برق

صرفه‌جویی در انرژی راهی بسیار عالی در پایین آوردن فشار وارد بر محیط و کاهش هزینه‌های خانواده‌ است. اقداماتی مثل ارزیابی میزان نیاز به وسایل، استفاده از لامپ‌ها فقط در شب و مواقع نیاز و عایق کردن خانه کمک شایانی در این زمینه به شما خواهد کرد. در زیر به روش‌های صرفه‌جویی در انرژی می‌پردازیم:

مراحل

کاهش استفاده از برق برای نور و روشنایی

۱. اتاق‌هایتان را روشن کنید. وقتی خورشید غروب می‌کند، لامپ یک اتاق مرکزی را روشن کرده و از اعضای خانواده بخواهید که ساعات شب را در این اتاق سپری کنند. روشن کردن فقط یک اتاق صرفه‌جویی بسیار خوبی در نیروی برق خانه خواهد بود.

۲. لامپ‌های برقی را با شمع جایگزین کنید. صرفه‌جویی در انرژی یعنی نگاهی جدید به تسهیلاتی که تا دیروز نادیده می‌گرفتیم پیدا کنیم. نیازی نیست که کلاً دست از استفاده از لامپ‌های الکتریکی بردارید، اما استفاده از شمع در چند شب از هفته صرفه‌جویی عالی در برق مصرفی خانواده خواهد بود. این کار علاوه بر صرفه‌جویی در انرژی و پایین آوردن هزینه‌های خانواده، فضای خانه را از یکنواختی درآورده و محیط را بسیار عاشقانه و صمیمی‌تر می‌کند.

• سعی کنید با یک شب در هفته استفاده از شمع به جای لامپ شروع کنید. سعی کنید از شمع‌هایی استفاده کنید که کندتر می‌سوزند و مدت زمان طولانی‌تری نور فراهم می‌کنند.

• در آن شب سعی کنید فعالیت‌هایی انجام دهید که نیاز به برق ندارند مثل داستان گفتن یا کتاب‌ خواندن زیر نور شمع.

• دقت کنید که شمع‌ها و کبریت‌هایتان را وقتی استفاده‌ای ندارید، در محل امنی قرار دهید.

۳. از نور طبیعی بهره ببرید. در طول روز، خورشید را اولین منبع نور خود بدانید و خانه و محل‌کارتان را طوری ترتیب دهید که بتوانید از نور آفتاب نهایت استفاده را ببرید. پرده‌ها را کنار بکشید و اجازه دهید نور به طور کامل فضای خانه را روشن کند.

• اگر در دفتر کار می‌کنید، سعی کنید میز کارتان را جایی قرار دهید که به خوبی با نور آفتاب روشن شود و نیازی به چراغ مطالعه نداشته باشید.

• در خانه، فعالیت‌های روزانه خانواده را در روشن‌ترین اتاق ترتیب دهید. نقاشی کشیدن، کتاب خواندن، استفاده از کامپیوتر و سایر فعالیت‌ها که به نور کافی نیاز دارد می‌تواند در این اتاق انجام شود.

۴. لامپ‌هایتان را عوض کنید. لامپ‌های قدیمی بیشتر انرژی خود را به صورت گرما می‌سوزانند تا اینکه نور تولید کنند. آنها را با لامپ‌های LED یا فلورسنت جایگزین کنید که هر دو آنها انرژی کمتری مصرف می‌کنند.

• لامپ‌های فلورسنت فشرده تقریباً ۱/۴ انرژی لامپ‌های قدیمی را مصرف می‌کنند. آنها با مقدار بسیار کمی جیوه تولید شده‌اند، بنابراین دقت کنید که وقتی سوختند از آنها دوری کنید. 

• لامپ‌های LED از سایر انواع لامپ‌ها گران‌تر هستند اما دوام بیشتری داشته و جیوه هم ندارند.

۵. استفاده از نورهای بیرونی را به حداقل برسانید. خیلی‌ها شاید نمی‌دانند که لامپی که در کوچه دم در خانه یا در حیاطشان که تمام شب روشن نگه می‌دارند چقدر هزینه‌شان را بالا می‌برد. بهتر است تصمیم بهتری برای روشن نگه داشتن این لامپ‌ها بگیرید.

• اگر لامپ بیرون خانه را بخاطر مسایل امنیتی شب‌ها روشن نگه می‌دارید می‌توانید به جای لامپی که همه شب بی‌وقفه روشن می‌ماند، از لامپ‌های چشمی استفاده کنید که سنسور حرکتی دارد.

• لامپ‌های تزیینی حیاط و بیرون خانه را خاموش نگه دارید.

• لامپ‌های حیاط را با لامپ‌های خورشیدی جایگزین کنید که در طول روز با نور خورشید شارژ شده و در شب روشن می‌مانند.

کاهش استفاده از وسایل برقی

۱. تصمیم بگیرید که از کدام وسایل‌ باید حتماً استفاده کنید. ممکن است اول بگویید، «من همه را لازم دارم». اما احتمالاً تعجب خواهید کرد که با کاهش مصرف وسایل برقی تا چه میزان می‌توانید در مصرف انرژی صرفه‌جویی کنید و چقدر برای اینکه برای انجام کارها به خودتان متکی شده‌اید احساس رضایت خواهید کرد. سعی کنید با در نظر گرفتن نکات زیر بازنگری در استفاده از وسایل برقی داشته باشید:

• خشک‌کن. اگر به فضای بیرون دسترسی دارید، از رخت‌آویز استفاده کرده و لباس‌ها را بگذارید در هوای آزاد خشک شوند. از رخت‌آویز می‌توانید حتی در داخل خانه نیز استفاده کنید -- آن را در اتاق خواب یا حمام نزدیک به یک پنجره قرار دهید. اگر مجبورید از خشک‌کن استفاده کنید، مصرف خود را به یک بار در هفته کاهش دهید. 

• ماشین ظرف‌شویی. دقت کنید که هر بار که دستگاه را روشن می‌کنید، کاملاً پر باشد. اگر برای شستن ظرف‌ها با دست و با استفاده از روش‌های صرفه‌جویی در آب وقت دارید، حتی بهتر خواهد بود.

• گاز و فر برقی. گرم کردن یک فر برقی نیاز به مقدار زیادی انرژی دارد. سعی کنید همه پخت‌ و پزهای مربوط به فر را در یک روز از هفته انجام دهید که فر داغ شده است.

• جاروبرقی. هرازگاهی به جای جارو برقی از جارو دستی استفاده کنید. 

۲. همه چیز را از برق بکشید. وسایل برقی، وقتی به پریز برق متصل باشند، حتی اگر خاموش باشند، باز هم مقداری انرژی می‌گیرند. عادت کنید که هر زمان که کارتان با یک وسیله برقی تمام شد، آن را از برق بکشید، مخصوصاً درمورد کامپیوتر، تلویزیون و سیستم صوتی که بیشترین انرژی را می‌گیرد.

• وسایل برقی کوچک مثل قهوه‌ساز، چای‌ساز، سشوار و شارژر موبایل را فراموش نکنید.

• ببینید آیا لازم است حتماً دستگاه تهویه هوا یا آباژورها به برق باشند یا خیر.

۳. وسایل برقی جدید را جایگزین قدیمی‌ها کنید. در زمان ساخت وسایل قدیمی هنوز تکنیک‌ها صرفه‌جویی انرژی ابداع نشده بوده است. اگر یخچال، دستگاه ظرفشویی، فر یا سشوارتان قدیمی است، بهتر است آنها را با انواع جدیدتری جایگزین کنید زیرا هزینه استفاده از آن وسایل حتی به مراتب از خرید وسایل جدید بالاتر خواهد بود. 

کاهش استفاده از سیستم‌های گرمایش و سرمایش

۱. دستگاه تهویه هوا را خاموش کنید. برای صرفه‌جویی در انرژی گاهی باید فداکاری‌های کوچک کنید و کنار آمدن با گرمای تابستان یکی از آنهاست. اگر بگذارید دستگاه سرمایش مدام و تمام‌وقت کار کند، انرژی بسیار زیادی مصرف خواهید کرد که نتیجه آن را در قبض‌های برق پایان ماه خواهید دید. 

• وقتی در منزل نیستید دستگاه تهویه را خاموش کنید. هیچ دلیلی ندارد که وقتی سر کار هستید، خانه‌تان خنک شود.

• از دستگاه تهویه فقط در یک یا دو اتاق خانه استفاده کنید که بیشتر زمان خود را در آن می‌گذرانید. درهای آن اتاق‌ها را ببندید تا هوای خنک داخل اتاق بماند.

• به طرق دیگر سرمایش ایجاد کنید. در گرمای روز یک دوش آب خنک بگیرید، به استخر بروید، یا وقتتان را زیر سایه درخت بگذرانید. سعی کنید استفاده‌تان از سیستم سرمایش را فقط به چند ساعت در روز کاهش دهید.

۲. در زمستان خانه را چند درجه خنک‌تر نگه دارید. گرم کردن خانه یکی دیگر از راه‌هایی است که به شدت انرژی مصرف می‌کند. می‌توانید میزان انرژی مصرفی‌تان را با چند درجه پایین آوردن درجه حرارت خانه در زمستان کاهش دهید. با پوشیدن لباس‌های گرم تر و استفاده بیشتر از پتو و لحاف می‌توانید از گرمایش طبیعی استفاده کنید.

۳. خانه‌تان را عایق کنید. نگه داشتن هوای گرم یا سرد در خانه، برحسب فصل، راهی مهم برای صرفه‌جویی در انرژی است. اگر پنجره‌ای باز بماند، دستگاه تهویه و یا شومینه خانه برای ثابت نگه داشتن درجه حرارت خانه باید بیشتر انرژی مصرف کند. 

• از متخصص بخواهید نگاهی به خانه‌تان بیندازد و ببیند آیا نیاز به عایق‌کاری بهتری دارید یا خیر.

• درز درها و پنجره‌ها را بگیرید. زمستان‌ها پشت پنجره‌هایتان صفحه پلاستیکی نصب کنید تا هوای سرد به داخل راه پیدا نکند.

۴. از آب گرم کمتری استفاده کنید. دوش گرفتن‌هایتان را کوتاه‌تر کنید و همین مسئله میزان انرژی که آب‌گرم‌کن برای گرم کردن آب لوله‌ها به طور روزانه مصرف می‌کند را کاهش خواهد داد.