آلرژي

تعريف :

آلرژي يک واکنش به صورت افزايش حساسيت به عوامل داخلي است که اکثر آنها در محيط موجود مي باشند از مهمترين عوامل ايجاد آلرژي دود سيگار، غبار و مواد آلاينده است .

آلرژي به 2 دسته تقسيم مي گردد. فوري(وابسته به آنتي بادي) که در عرض چند دقيقه بعد از تماس با مواد آلرژن ايجاد مي گردد و عواملي مانند هيستامين، برادي کنين يا ايمنوگلبولين در بروز اين حالت موثرند .

‏

 

نوع دوم آلرژي:

تأخيري است که در مدت 48-24 ساعت ايجاد مي گردد و توسط آنتي ژنها رخ مي دهد اين نوع واکنش را نوع ‏IV‏ مي نامند.

‏

 

‏واکنش هاي آلرژيک شايع :

کونژکتويت آلرژيک، درماتيت آلرژيک، رينيت آلرژيک

 

 

علايم و نشانه ها :

1-      علايم خفيف: التهاب ملتحمه چشم ، اشک ريزش، احتقان ريوي، اريتم ، ادم و استفراغ .

2-      علايم شديد: حالت شديد آنافيلاکسي رخ مي دهد .

‏

 

آزمايشات تشخيصي :

هر رويه تشخيصي از لحاظ هدف و يافته هاي طبيعي جهت بيمار توضيح داده مي شود.تست هاي پوستي جهت شناسايي آلرژن ها بکار مي رود. آزمايش شمارش سلول هاي خوني براي شمارش ائوزنيوفيل ها و بررسي ايمنوگلوبولين ‏E‏ انجام مي گردد. جهت رينيت آلرژيک عسکبرداري از سينوس ها براي رد ساير تشخيص هاي پزشکي نظير: پوليپ بيني، عفونت يا نقائص ساختماني ديواره بيني کاربرد دارد .

‏

 

درمان طبي :

ايمني درماني براي درمان آلرژنهاي استنشاقي، کنترل محيطي براي محدود کردن آلرژنهاي محيطي، حساسيت زدايي تدريجي براي تبديل بيش فعاليتي آلرژنها بکار مي رود .

دارويي: از داروهاي آنتي هيستامين که به صورت استنشاقي ، بخور ، خوراکي يا از طريق بيني تجويز مي گردد .

داروهايي که براي رفع علايم احتقان بيني يا دهان مصرف مي شود ، داروهاي کورتيکو استروئيد ، آنتي بيوتيک و مسکن ها است .

 

 

مراقبت در منزل :

بايد به بيمار و خانواده وي آموزش گفتاري و نوشتاري داد . اطلاعات کلي در مورد ماهيت مزمن آلرژي به بيمار جهت شناسايي آلرژنهاي مشکل از و شناسايي راههاي جلوگيري از بروز آن و درمان علايم کمک مي کند .

آموزش خاص شامل مواردي همچون کنترل محيطي جهت پيشگيري و بهبود علايم .

آموزش بيمار جهت شناسايي محل کار ، منزل و اجتماع جهت شناسايي عوامل محرک آموزش زمان هاي خاصي که آلرژنها در هوا بيشتر مي باشند نظير: ساعات حداکثر آلودگي هوا، يا پس از باران، مرور منابع مهم ايجاد آلرژي نظير: حيوانات، گلها و بوته هاي خاص و ....و آموزش بيمار جهت پايش پاسخ به درمان، ايمني درماني و .....مي باشد.

در مورد داروها بايد هدف از تجويز، ميزان، فهرست و روش تجويز آن توضيح داده شود. بايد عوارض جانبي نيز بررسي شوند. در صورتي که بيمار داروي استنشاقي داشته باشد چگونگي استفاده از دستگاههاي مخصوص تجويز اين داروها آموزش داده شود. به اهميت توجه به علايم افزايش مصرف دارو تأکيد مي گردد .

در مورد نحوه فعاليت در رينيت آلرژيک يا التهاب ملتحمه بايد به بيماران آموزش داد که در زمان هايي که آلودگي محيطي زياد است از انجام فعاليت خودداري کنند در صورتيکه بيمار نيازمند به مصرف داروي خاص قبل از انجام فعاليت است چگونگي مصرف دارو آموزش داده مي شود .

 

مرجع:مراقبت هاي باليني از بيمار