ماست پاستوریزه!

     

امروزه ماست به فراوانی در هر مغازه ای یافت می شود.اما آیا این ماست های موجود در بازار همان ماستی است که مورد نظر دانشمندان و حکمای ما بوده است؟سوال این است که چگونه می توان ماست نیاکانمان که بسیار سودمند برای بدن است را تهیه نماییم؟ماست امروزه جایگاه ویژه ای در سبد تغذیه ای خانوار دارد به طوری که کمتر روزی می شود که ماست در سر سفره ها نباشد.امروزه از ماست به اشکال مختلف استفاده می کنند. ماست پر چرب،کم چرب،ماست موسیر نه تنها در خانه ها بلکه در قریب به اتفاق رستوران ها و هتل ها به عنوان چاشنی و همراه غذا سرو می شود.

 گذشته از بحث  سازگاری و عدم سازگاری ماست با بعضی از انواع غذاها ونحوه مصرف آن باید گفت هنوز بسیاری از افراد ازنحوه کشف و فلسفه تولید ماست و فرایند مثبتی و موثری که در بدن ایجاد می کند کوچکترین اطلاعی ندارند.بسیاری از ما با سوالاتی درباره این محصول لبنی دست به گریبانیم که هنوز نتوانسته ایم جوابی علمی برای آن بیابیم؛سوالاتی چون:ماست چیست؟چرا ماست را درست کردند؟مایع ماست از کجا آمده است؟ماست برای بدن چه فواید و آثار مثبتی دارد؟اکنون در جستاری کوتاه به برخی از این سوالات پاسخ می گوییم.
با مطالعه و تحقیق در آثار گذشتگان می توان دریافت که دانشمندان و حکمای ما قرنها پیش  با علم و دانش غنی ای که داشتند،عناصری(به زبان امروزی باکتری)را شناسایی کردند که در برخی گیاهان و جانداران نهفته بودند.نیاکان ما دریافتند که تکثیر این باکتری ها و انتقال آنها به بدن انسان سر منشأ تغییرات شگرف از نظر کارایی بدن و سلامتی پایدار است و می تواند حیات بشر را دگرگون سازد.اندیشه ها در این عرصه آغاز شد تا سر انجام دانشمندان از نیاکان ما در پرتو سالها آزمایش برای شناسایی بهترین محیط برای تکثیر این باکتری ها دریافتند که اگر  این باکتری ها در دمای مناسب به شیر افزوده شود بهترین محیط تکثیر(آگار)برای باکتری ها می باشد. بدین صورت می توان درجهت هدف والای خدمت به نسل بشری گام برداشت و بدین ترتیب نام ماست را برای این محصول جدید و ارزشمند برگزیدند.
اگر امروز از کسی بپرسیم که ماست را باید چگونه تهیه کنیم در پاسخ خواهد گفت که با استفاده از چین(یک قاشق ماست)و زدن آن به شیر گرم می توان ماست تهیه کرد.اگر دوباره بپرسیم اگربرای مایه،ماستی در بساط  نداشته باشیم چه کنیم پاسخ خواهد داد که از همسایه یا لبنیاتی محل مایه ماستمان را تهیه می کنیم.با تکرار سوال شخص در خواهد یافت که تا به حال به فکرش خطور نکرده است که اگر ماستی وجود نداشته باشد و ما باشیم و مقداری شیر،چگونه می توان شیر را به ماست تبدیل کرد.با بیان سابق روشن شد که دانشمندان از نیاکان ما باکتری هایی را شناسایی کردند که در برخی گیاهان و جانداران وجود داشتند و پی بردند که نمی شود برای جذب باکتری ها آن مواد را مستقیما به بدن منتقل کرد.پس به دنبال راه چاره سالها تحقیق کردند تا شیر را بدین منظور شناسایی کردند.حال سوال اینجاست که این گیاهان و جانداران مورد نظر چه هستند که می توان از طریق آنها باکتری های مفید برای بدن را در شیر تکثیر داده و ماست تهیه کرد.آیا مراد همین پودرهای موجود در بازار است که از کشورهای غربی به اسم مایه ماست در کارخانه های پاستوریزه برای تولید ماست استفاده می شوند؟
بر اساس تحقیقات علمی کشورهای غربی تا ۳۰سال پیش ماست را نمی شناختند و هم اکنون نیز در برخی کشورهای آسیای شرقی ماست وجود ندارد و اصلا با ماست کوچکترین آشنایی ندارتد.جای بسی تعجب است که کشورهایی که هنوز برای ماست لفظی ندارند و از اسم ترکی یاگورت برای نامیدن ماست استفاده می کنند چگونه به فلسفه و چرایی تولید ماست که میراث گذشتگان و نیاکان ماست و نحوه تهیه درست ماست پی برده اند.آیا آنها دایه مهربان تر از مادر نیستند؟!آیا مواد شیمیایی وارداتی به هدف حفظ سلامت نسل بشر وبه این نیت در شیر ریخته می شود که باکتری های مفید را به بدن منتقل کنند؟!آیا می توان قبول کرد که آنها در جهت اهداف عالیه انسانی که هدف و رسالت پیامبران بوده است برای ما دلسوزی می کنند و زحمت تهیه مایه ماست را از گردن ما ساقط کرده اند؟!جای بسی شک و تردید که  اقتصاد خدا محور در قاموس ادبیات آنها معنایی داشته باشد.
پس به راستی این مواد شیمیایی که به عنوان مایه ماست در هر جا پیدا می شود چه رسالتی به عهده دارند؟با کمی تأمل و انجام تحقیق می توان دریافت که این مایه های وارداتی نه تنها در جهت اهداف عالیه نیاکان ما قدمی بر نمی دارند، بلکه آنچه که تحقیقات می گویند این است که آنها با شناسایی باکتر هایی که برای بدن انسان مضر بوده و عامل بسیاری از بیماری های لا علاج می باشد،کوشیده اند تا نسل ما را از طریق جبهه تغذیه به سوی رخوت و سستی و بیماری بکشانند و بدون خونریزی خاکریز های ما را یکی پس از دیگری فتح کنند.مردمی که اکثر اوقات خود را صرف دست و پنجه نرم کردن با بیماری و مرگ صرف می کنند هیچ گاه فرصت شکوفایی در عرصه های علم را نخواهد داشت و جامعه بدون انشمند و پشتوانه علمی مدت زیادی نخواهد توانست سر پا بایستد.حال سوال این است که آیا شیر سفت شده ماست نامیده می شود یا ماست باید بافرایند خاصی و تحت تأثیر باکتری های خاصی تولید شود؟
اکنون جواب این سوال اهمیت پیدا می کند که اگر ما نباید از مایه وارداتی برای تهیه ماست استفاده کنیم پس از چه استفاده نماییم.در جواب باید گفت که نیاکان ما باکتری های موردنظر را در ثعلب کوهی،شیره سفید انجیر،تخم گیاه مخصوص ماست و… شناسایی کردند.

جهت تهيه مايه ماست در تهران به خیابان جمهوری اسلامی خیابان جمالزاده جنوبی لبنایتی اسکندری مراجعه نمایید و ماست تهیه شده از مایه طبیعی را از آنجا تهیه کنید و در اختیار ماست بندی محله خود هم قرار بدهید یا اینکه بر اساس روش زیر توسط یک ماست بندی، مایه ماست تهیه و ماست خوب را در اختیار شما قرار دهد چرا که تولید ماست کار هر کسی نیست.
روش تهیه مایه ماست:
20 قطره شیره انجیر زمانی که انجیرش را می کنید، درون 200 گرم شیر می چکانید و مانند روش تولید ماست آنرا در یک دمای مناسب گرم نگه می دارید  تا به یک مایه ماست تبدیل شود که سفت و تلخ هست. از این مایه به مقدار یک قاشق داخل یک تا دو کیلو شیر طبیعی می زنید تا آن شیر تبدیل به ماست گردد. و من بعد از این ماست به عنوان مایه نیز استفاده کنید.